Kategorie

.

Szabla husarska na tablo bóg honor ojczyzna

1761
Producent: Płatnerze
Dostępność:
dostępny dostępny
szt.
Cena netto: 333,33 zł 410,00 zł



SZABLA HUSARSKA NA TABLO BÓG HONOR OJCZYZNA



Producent: PŁATNERZE


Prezentowany model jest wierną repliką polskiej szabli husarskiej. Szabla husarska to zwyczajowa nazwa szabli używanej przez husarię i inne polskie formacje jazdy w XVII i XVIII stuleciu. Zastąpiła używaną w XVI wieku szablę polsko-węgierską.

Dane techniczne:

Wymiary:

 

Długość szabli bez pochwy: ok 92 cm

Długość klingi: ok 78 cm

Grubość ostrza przy rękojeści: ok 5 mm
Szerokość ostrza przy rękojeści: ok 4,2 cm


Waga pochwy: ok 1,4 kg   

 

 


Ostrze wymaga konserwacji.

 

Prawie całkowicie zamknięty kabłąk (nachylony pod kątem 105˚ do jelca) chroni dłoń i zapewnia odpowiednie wyważenie rękojeści. Metalowy kaptur, pokrywający tylną część rękojeści wspomaga uchwyt i daje dodatkową stabilność. Jelec z wąsami wzmacnia broń w jej najsłabszym punkcie – w miejscu złączenia ostrza z rękojeścią. Znajdujący się pośrodku jelca paluch pozwala na lepszą kontrolę nad szablą podczas ataku.
Głownia zakrzywiona kołowo w dolnej części (ostrze), środek ciężkości posiada na 20-25 cm wysokości. Górna (znajdująca się przy rękojeści), tępa część głowni zwana zastawą służyła do odbijania cięć przeciwnika. Dolna część głowni (sztych) zakończona jest piórem - podwójnym ostrzem pozwalającym na zadawanie pchnięć. Po jednej stronie ostrza znajduje się wygrawerowany napis „ Bóg Honor Ojczyzna”. Druga strona ostrza jest gładka.

Wykonana została z najwyższej jakości stali toledańskiej i mosiądzu.

Zestaw zawiera drewniane tablo.

Długość tabla: 110 cm
Wysokość tabla: 20 cm
Waga tabla: 2 kg

Rys historyczny:

Historia szabli w wojsku polskim sięga drugiej połowy XV wieku. Trafiła ona do Polski za pośrednictwem Węgier, utrzymujących kontakty z Turkami.
Początkowo była wyłącznie bronią lekkozbrojnej jazdy i piechoty, lecz nawet rycerstwo, posługujące się podczas bitew mieczem, chętnie korzystało z szabli w czasie podróży, polowań i rozmaitych świąt. Służyła im przede wszystkim tam, gdzie występowali bez zbroi, a chcieli mieć przy boku skuteczną broń.
Do początku XVI wieku szabla zyskała w Polsce olbrzymią popularność. Już w 1503 roku na ulicach Krakowa mawiano, że nikt nie chciał kupować mieczy, wszyscy woleli szablę.


Tak szybka kariera szabli związana była z najazdami rabunkowymi Tatarów Krymskich na ziemie Rzeczypospolitej. Kawaleria tatarska, uzbrojona w łuki i niekiedy również szable była przede wszystkim bardzo mobilna i nieuchwytna. Atakowali w niewielkich grupach nazywanych besz-basz (pięć głów). Adoptowanie szabli do uzbrojenia polskiej jazdy było militarną koniecznością tamtych niespokojnych czasów. Najazdy Chanatu Krymskiego na Rzeczpospolitą były szczególnie częste w latach 1474-1534 oraz w latach 1605-1633. Najazdy te, liczne wojny z Rosją, a także przymierze wojskowe Tatarów z Kozakami (1648-1654) wymusiły zmiany w polskim wojsku, które wykraczały poza modernizację uzbrojenia. Po reformach sejmu w 1562 r. stałe wojsko zaciężne, zwane obroną potoczną zastąpione zostało przez wojsko kwarciane, utrzymywane z ¼ dochodów króla.
Ponadto na początku XVI stulecia wypracowano nowy szyk bojowy jazdy zwany starym urządzeniem polskim. Dwa silne hufce (czelny i walny) ustawione jeden za drugim wspomagane były na flankach przez trzy linie mniejszych hufczyków – posiłkowe, czarne i stracenia. W drugiej połowie XVI wieku włączono do szyku oddziały piechoty i artylerii.

Husaria będąca początkowo lekkozbrojną jazdą w połowie XVI wieku przejęła rolę kopijników. Uzbrojeni w kopie (tylko towarzysze), szable, napierśniki i napleczniki oraz hełmy (często kapaliny), husarze stanowili trzon polskiej armii. Od lat 30. XVII wieku liczebność husarii była stopniowo ograniczana ze względu na wysokie koszty utrzymania. Zrezygnowano z napleczników na rzecz lamparcich i tygrysich skór.  Zaczęto używać pistoletów. W latach 90. XVII wieku, pod koniec wojen z Turcją, zamiast kopii towarzysze uzbrajani byli w muszkiety.
Husaria przesądziła o spektakularnych wygranych w takich bitwach jak: bitwa pod Curtea de Arges (1600), bitwa pod Kircholmem (1605), bitwa pod Kłuszynem (1610), bitwa pod Chocimiem (1621) czy bitwa pod Wiedniem (1683). Przetrwała do połowy XVIII wieku.

Zestaw zawiera drewniane tablo.

Długość tabla: 110 cm
Wysokość tabla: 20 cm
Waga tabla: 2 kg